Obok powszechnie znanej Kartoteki i Kartoteki rozrzuconej Tadeusz Różewicz napisał także wiele innych zasłużonych, choć mniej popularnych dramatów. Niektóre z nich określane są nawet mianem dramatów wyklętych, ponieważ przez lata nie mogły być ani drukowane, ani wystawiane na scenie, ponieważ zabraniała tego władza.

Tadeusz Różewicz – Do piachu – najważniejsze informacje

Ważne daty

1955-1972 – czas powstawania dramatu

1979 – data graniczna wygaśnięcia zakazu drukowania dramatu

1979 – wystawienie dramatu w warszawskim teatrze na Woli (zniknęło ze sceny niedługo po premierze ze względu na protest AK-owskich kombatantów)

Bohaterowie

  1. Komendant
  2. Pan I
  3. Pan II
  4. Pani
  5. Ułan
  6. Hanka
  7. Marek (ten, co go “AKA” wykończyło)
  8. Bury
  9. Waluś (wsiowy przygłup)
  10. Siekierka
  11. Broda
  12. Podchorąży
  13. Kiliński
  14. Sfinks
  15. Partyzant
  16. Żelazo
  17. Kwiatek
  18. Szydełko
  19. Korzeń
  20. Cywil
  21. Gajowy
  22. Żona Gajowego
  23. Ksiądz
  24. Ministrant

Zarys fabuły

Do piachu to sztuka budząca duże kontrowersje ze względu na poruszany temat. Różewicz opisuje w niej znane mu z własnego doświadczenia partyzanckie życie. Nie stroni jednak od szczerości i pokazuje brutalną i prostacką stronę wojsk służących w obronie kraju. Ogólna ocena partyzantki AK nie jest taka, do jakiej przywykli Polacy. Ostatecznie do piachu musi iść najsłabszy z partyzantów – nie do końca dojrzały psychicznie Waluś, który podobno dopuścił się gwałtu na staruszce.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.